Your Cart

มีคนถามว่าทำไมทำงานได้เยอะจัง

มีคนถามว่าทำไมทำงานได้เยอะจังวันๆทำอะไรทำไมมีแต่งานออกมาเยอะมาก?


ก่อนอื่นก่อนที่จะไปส่วนถัดไปต้องขอแนะนำก่อนว่าเราไม่เชื่อเรื่องการทำงานที่มีประสิทธิผลหรือการเน้นการทำงานที่มีผลผลิตออกมาเยอะแต่ดันกลายเป็นคนที่มีผลผลิตการทำงานเยอะ


เนื่องจากเราเป็นคนที่เน้นการทำงานแล้วต้องมีการ relax หรือมีการผ่อนคลายในตัวเนื้องานของเรามันมีการผ่อนคลายในตัวอยู่แล้วเนื่องจากเราไม่ได้วาดรูปเพื่อขายคอมมิชชั่นอะไรมากมายนัก


เราขอแบ่งงานออกเป็น 2 ส่วนนั่นก็คืองานส่วนคิดและงานส่วนทำงานส่วนคิดเอาไว้ทำตอนไหน?


ทำตอนไม่อยากทำงานก็คิดไปเรื่อยๆคิดอะไรได้ก็จดไปเรื่อยๆวาดรูปเล่นบ้างแบบไม่ต้องคิดอะไรมากไม่เป็นชิ้นเป็นอัน


เพราะเราแบ่งประสิทธิผลของการทำงานเป็น 2 ส่วนนั่นก็คือ input และ output ส่วนที่มี output จะไม่เกิดขึ้นถ้าคุณมี input ไม่พอใครที่มีปัญหาวาดรูปไม่ออกคุณควรจะบริโภคเพิ่มนั่นก็คือไปเสพแรงบันดาลใจเพิ่มไม่ใช่มานั่งบ่นว่าวาดรูปไม่ออก


ส่วนที่ 2 คือทำถ้าเราอยู่ในโหมดทำเราจะไม่อยู่ในโหมดคิดคืออาจจะคิดได้แต่อาจจะไม่ใช่คิดอะไรที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากวันไหนที่เห็นเราออกมาโพสต์บทความนั่นคือโหมดคิดของเรา


เราจะคิดให้เสร็จก่อนแล้วค่อยทำทีเดียวให้อยู่ใน direction ที่ต้องการ

สำหรับโหมดคิดแน่นอนว่าเราลองมาหลายวิธีการโพสใน facebook เป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับเราในการใช้โหมดคิดเพราะเราเคยเขียนไดอารี่แล้วมันไม่ได้ผลเพราะมันไม่มีใครร่วมอ่านและร่วมรับรู้ด้วย


พอมีคนอ่านมันเกิดแรงกดดันว่าฉันจะต้องทำให้ได้ตามที่พูดมันเป็นสัจจะว่าเราจะต้องทำในสิ่งที่เราพูดให้ได้ไม่เช่นนั้นอย่าพูดออกมาจะดีกับตัวเองดังนั้นหมวดคิดของเราจึงค่อนข้างที่จะคิดซับซ้อนพอสมควรพูดง่ายๆคือฟุ้งซ่านนั่นแหละจริงๆแล้วเราพยายามที่จะตัดความฟุ้งซ่านออกระยะหนึ่งถ้าใครเห็นงานของเราช่วงหลังๆก็จะเห็นว่างานค่อนข้างเคลียร์ขึ้นเนื่องจากเราเริ่มตั้งแต่ฝึกลมหายใจใหม่เลยแล้วก็หัดคิดแบบที่ไม่ต้องซ้อนเชิงมากคิดชั้นเดียวแล้วทำเลยอะไรแบบนี้


ถ้าเราอยู่ในโหมดทำเราจะทำสิ่งเดียวซ้ำๆกันและต่อเนื่องกันหรือทำภาพหนึ่งจนกว่าจะเสร็จ 1 ภาพหรือทำหลายๆภาพแล้ว finish พร้อมกันแล้วแต่ว่าเราอยู่อารมณ์ไหน