จงวาดสิ่งที่ตัวเองเห็น โลกที่เป็นของเราคนเดียว

Scroll down to content

อดีตไม่สามารถทำร้ายคุณได้อีกต่อไป เว้นแต่คุณจะปล่อยให้มันทำร้ายคุณ พวกเขาทำให้คุณตกเป็นเหยื่อ Evey แต่นั่นไม่ใช่ตัวคุณ นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณอยู่ข้างใน

เพื่อนบอก อยากให้วาดโลกที่แกเห็นออกมา เพราะแกเป็นโรคนี้ โรค Bipolar disorder โลกที่แกเห็นไม่เหมือนคนอื่นๆแบบป้ายาโยอิที่เป็น Schizophrenia (โรคในตระกูลเดียวกันนั่นแหละ) ที่เห็นโลกเป็นจุด ถ้าถามว่าเราเห็นโลกเป็นยังไง ก่อนหน้านี้เราหลอนมากไปช่วง ว่าจะมีคนมาฆ่าเรา งานเรามีช่วงหนึ่งดาร์ค และ abstract ไม่ใช่เพราะเราอยากจะทำตัวแบบนั้น แต่เราเห็นโลกเป็นแบบนั้นจริงๆ

นอกจากนี้ เรายังคิดว่าตัวเองสามารถติดต่อกับจิตวิญญาณบางอย่างได้ จริงๆแล้วเราเชื่อว่าทุกคนมี แต่มีวิธีคุยกับสิ่งนี้ไม่เหมือนกัน ซึ่งวันก่อนได้สัมภาษณ์ Amelie Von Harrach เขาบอกว่าสิ่งนี้คือ Spiritual guide บางคนก็บอกว่ามันคือ ‘Intuition’ เราใช้สิ่งนี้ในการวาดรูปส่วนใหญ่ (ภาพที่ไม่ค่อยปกติส่วนมากใช้) และการดำเนินชีวิตทั่วไป เช่น เวลาดูไพ่ทาโรต์ให้เพื่อน ก็ใช้ และเพื่อนก็บอกว่าแม่นมาก

โลกของเรามันบิดเบี้ยว และมันไม่เหมือนเดิม ไม่สวยงาม และเป็นโลกที่เราไม่มีทางสมหวังณ.ขณะนั้น ทุกวันนี้ต้องทำใจยอมรับเรื่องนั้น ที่เรายังทำงานศิลปะ วาดแบบทั่วไป เพียงแต่เรายังติดกำแพงของคำว่า ความสวยงามแบบทั่วไปอยู่ เพราะเราต้องทำมาหากิน ถ้าเราทำลายกำแพงนี้ออกไปได้ งานเราจะไปอีกขั้น แต่เราจะต้องผ่านช่วงที่ไม่ได้สร้างรายได้จากงานศิลปะไปให้ได้ก่อน เพราะว่าทุกสิ่งล้วนใช้เวลาในการสร้าง ไม่ใช่แค่วันเดียวจะทำทุกอย่างสำเร็จแล้วสร้างรายได้จากการเป็นตัวเอง ไม่ต้องขึ้นอยู่กับใคร

บอกตรงๆเราไม่ชอบงานปกติของตัวเอง แต่ทำเพราะรู้สึกว่า มันขายได้ คนชอบแบบนี้ แต่เราไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่ต้องทำเพราะว่า อยากรู้ว่า ถ้าทำแล้ว มันจะขายได้จริงๆ กับงานที่เป็นตัวตนของเราจริงๆ แบบไหนจะได้การยอมรับ เป็นการเทสต์บ้าๆอย่างนึง

ตอนที่เข้าโรงพยาบาลจิตเวชครั้งที่หนึ่ง หลอนว่าจะมีคนมายิง หลอนว่าจะมีคนมาฆ่า เห็นน้องเดินผ่านหน้า ก็คิดว่าน้องถือปืนจะมาฆ่า ตอนอยู่ร.พ. ก็หลอนว่า จะมีคนมาเผาร.พ. กลัวหมอเอาเข็มฉีดยา มาฉีดโรคประหลาดๆให้

ถ้าถามว่าโลกของเราหน้าตาเป็นยังไง เรามองทุกอย่างเป็นเอเลเมนต์หมด เป็นองค์ประกอบ กระจัดกระจาย เหมือนอะไรลอยๆอยู่ เสมือนความฝันที่แตะต้องไม่ได้ แน่นอนว่ามันมีคนอยู่ในนั้น แต่คนถูก engulf หรือห่อไปด้วยเอเลเมนต์ ถามว่าทำไม มันถึงเป็นเอเลเมนต์หมด เราคิดว่า สุดท้ายแล้ว แยกลึกลงไปคนเราก็คือเซลล์ ถ้าดูรูปของเซลล์ จะพบว่า มันเป็นเอเลเมนต์ทั้งหมด และถ้าดูรูปสัตว์เซลล์เดียว จะพบว่า มันก็เป็นเอเลเมนต์ที่สวยงาม เราคิดว่า สุดท้ายแล้วมันคือ ความวุ่นวายที่เป็นระเบียบ หรืออาจจะเป็น Organized chaos

cover paint,paint-over With my team Koko Kairika Wattility
https://www.facebook.com/kokokairika/
Finishing touch by her.

ภาพนี้ จริงๆจะบอกว่า remake เลยก็ได้ โดยโคโค่ ไคริกา เพื่อนและทีมเราเหมือนเดิม โดยจริงๆรูปนี้ มีแรงบันดาลใจมาจากหนังเรื่อง V for vendetta ฉากที่ Evey เขียนชื่อตัวเองลงไป เพื่อให้เพชรฆาต มาฆ่าตัวเอง จริงๆแล้วภาพต้นฉบับนั้น เราเขียนหลังจากออกจากรพ.ครั้งที่ 1 หรือ 2 นี่แหละ เป็นช่วงที่หลอนไปเลยว่าจะมีคนมาฆ่าพอดี ช่วงนั้นรู้สึกดีมาก ที่ยังมีชีวิตอยู่ สุดท้ายก็ยังมีลมหายใจ แต่รู้สึกเหมือนมีมือจะมากระชากชีวิตไปเมื่อไรก็ได้

It’s almost remaking from my friend Koko Kairika Wattility.I inspired from V for vendetta movie.Evey write her name in paper ,waiting for executioner to kill her.

I haunted that somebody going to kill me when I’m in bipolar cycle, and in mental hospital.So I ‘m glad that I ‘m alived but I felt that there’re some invincible hand that can take my life anytime.

สุดท้าย quote จากหนังเรื่อง V for vendetta ก็บอกไว้ว่า ความสุขนั้นคือภาพมายาที่ลวงทุกอย่างเอาไว้ ความสุขเป็นสิ่งที่ทำให้เราออกห่างจากอิสรภาพที่แท้จริง และเราอยู่ข้างหลังบาร์ของคุกอันนั้นมาตลอด จริงๆแล้วคนเรา ควรมีชีวิตอยู่ได้ ไม่ว่าจะสุข หรือจะทุกข์ นั่นแหละจึงเรียกว่า ‘มีอิสรภาพ ที่แท้จริง’

“You were already in a prison. You’ve been in a prison all your life. Happiness is a prison, Evey. Happiness is the most insidious prison of all. Your lover lived in the penitentiary that we are all born into, and was forced to rake the dregs of that world for his living. He knew affection and tenderness but only briefly. Eventually, one of the other inmates stabbed him with a cutlass and he drowned upon his own blood. Is that it, Evey?

Is that the happiness worth more than freedom?

It’s not an uncommon story, Evey. Many convicts meet with miserable ends. Your mother. Your father. Your lover. One by one, taken out behind the chemical sheds… and shot. All convicts, hunched and deformed by the smallness of their cells, the weight of their chains, the unfairness of their sentences. I didn’t put you in a prison, Evey. I just showed you the bars.’

‘You’re wrong! It’s just life, that’s all! It’s just how life is. It’s what we’ve got to put up with. It’s all we’ve got. What gives you the right to decide it’s not good enough?’

‘You’re in a prison, Evey. You were born in a prison. You’ve been in a prison so long, you no longer believe there’s a world outside. That’s because you’re afraid, Evey. You’re afraid because you can feel freedom closing in upon you.

You’re afraid because freedom is terrifying.

Don’t back away from it, Evey. Part of you understands the truth even as part pretends not to. You were in a cell, Evey. They offered you a choice between the death of your principles and the death of your body. You said you’d rather die. You faced the fear of your own death and you were calm and still. The door of the cage is open, Evey. All that you feel is the wind from outside.”

Evey Hammond: Who are you?
V: Who? Who is but the form following the function of what and what I am is a man in a mask.
Evey Hammond: Well I can see that.
V: Of course you can. I’m not questioning your powers of observation I’m merely remarking upon the paradox of asking a masked man who he is

“ คุณอยู่ในคุกแล้ว คุณอยู่ในคุกตลอดชีวิตของคุณ ความสุขคือคุก Evey ความสุขคือคุกที่ร้ายกาจที่สุดของทั้งหมด ทุกคนที่คุณรักอาศัยอยู่ในกรงขังที่เราทุกคนเกิดมาและถูกบังคับให้กวาดขยะในโลกนั้นเพื่อชีวิตของเขา เขารู้จักความรักและความอ่อนโยน แต่เพียงชั่วครู่ ในที่สุดหนึ่งในนักโทษคนอื่นแทงเขาด้วยมีดสั้นและเขาก็จมกองเลือดของตัวเอง ใช่มั้ย Evey?
ความสุขนั้นคุ้มค่ามากกว่าอิสรภาพหรือเปล่า?

มันไม่ใช่เรื่องแปลก Evey หลายคนพบกับจุดจบที่น่าสังเวช แม่ของคุณ. คุณพ่อของคุณ. คนรักของคุณ ถูกนำออกมาข้างหลังโรงเก็บสารเคมีทีละคน … และยิงทิ้ง นักโทษทุกคนบิดเบี้ยวด้วยความเล็กของคุกนั่น โซ่ตรวนของความไม่ยุติธรรมผมไม่ได้ขังคุณไว้ในคุก Evey ผมเพิ่งแสดงให้คุณเห็นถึงซี่กรงของคุก’

‘คุณผิด! มันก็เป็นแค่ชีวิต และนั่นคือทั้งหมด! มันเป็นเพียงแค่ชีวิตเท่านั้น มันคือสิ่งที่เราต้องทน มันคือทั้งหมดที่เรามี อะไรให้สิทธิ์คุณในการตัดสินใจว่ามันไม่ดีพอ ‘

‘คุณอยู่ในคุก Evey คุณเกิดในคุก คุณอยู่ในคุกมานานคุณไม่เชื่อว่ามีโลกภายนอก นั่นเป็นเพราะคุณกลัว คุณกลัวเพราะคุณรู้สึกอิสระที่จะเข้าใกล้คุณ คุณกลัวเพราะอิสรภาพมันน่ากลัว

อย่าถอยห่างจากมัน Evey ส่วนหนึ่งของคุณเข้าใจความจริงแม้จะแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ คุณอยู่ในห้องขัง Evey เขาเสนอทางเลือกให้คุณระหว่างหลักการหรือคุณที่ต้องตาย คุณบอกว่าคุณอยากตาย คุณเผชิญกับความกลัวความตายของตัวเองและคุณก็สงบนิ่ง ประตูกรงเปิด Evey สิ่งที่คุณรู้สึกคือลมจากข้างนอก”

“The past can’t hurt you anymore. Not unless you let it. They made you into a victim, Evey. They made you into a statistic. But, that’s not the real you. That’s not who you are inside.”

“ อดีตไม่สามารถทำร้ายคุณได้อีกต่อไป เว้นแต่คุณจะปล่อยให้มันทำร้ายคุณ พวกเขาทำให้คุณตกเป็นเหยื่อ Evey แต่นั่นไม่ใช่ตัวคุณ นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณอยู่ข้างใน”
V

วันก่อนได้เริ่มสร้างร้านขึ้นมาใหม่ และเริ่มกลับมาทำ Merch ของ Amazon
การต่อยอดจากดีไซน์เพียงรูปเดียว สามารถเป็นสินค้าได้นับสิบๆอย่าง
อย่ามองว่ามันคือ’รูปวาด’ เพราะถ้าคุณวาดรูปวาด ขายรูปวาด พยายามวาดให้สวย ให้ถึก ความคิดคุณจะถูกจำกัดมาก ให้มองว่ามันคือ ‘สินทรัพย์’ (asset) ค่ะ การที่คุณวาดรูป มันคือการสร้างแอสเซท มองการต่อยอดใช้’การออกแบบ’ การออกแบบที่ดี ไม่จำเป็นต้องมากค่ะ ใช้การออกแบบเพื่อเพิ่มมูลค่าเข้าช่วย ไม่ใช่เอาถึกเข้าว่า

รูปวาดรูปเดียว สเกลไม่ได้ แต่ถ้าทำเป็นสินค้า เราจะทำจำนวนเท่าไรก็ได้ การขายรูป ไม่ได้จำกัดแค่ทำอาร์ตบุค ขายคอมมิช ทำงานจ้างแล้วจบค่ะ

เวลาเราวาดรูป เราไม่ได้คิดอย่างอื่นเลย นอกจาก คิดว่า ถ้ามันอยู่บนสินค้าแล้วจะสวยไหม สินค้าชนิดไหนเหมาะกับรูป

ใครสนใจเรียนกับเรา มีแต่คอร์สตัวต่อตัวค่ะ และออนไลน์ inbox มาได้เลย เกี่ยวกับการทำดีไซน์เสื้อผ้า เสื้อยืด และอื่นๆอีกมากมาย โดยไม่ต้องลงทุนเงินของตัวเองเลยสักบาทนึง! ย้ำว่า ทุกอย่างฟรี (ยกเว้นค่าสอนนะ อิอิ) เรียนคาบเดียวจบค่ะ ทำงานปั๊มลายอยู่บ้าน และปิดประตูเจ๊งไปเลยยยยย

cover paint,paint-over With my team Koko Kairika Wattility
https://www.facebook.com/kokokairika/
Finishing touch by her.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: