เป็นผู้ใหญ่แล้ว แก่เกินไปที่จะเรียนวาดรูปหรือเปล่า?

Scroll down to content

แก่เกินไปที่จะเริ่ม

เมื่อเราเป็นเด็กหรือวัยรุ่น เรามีความเป็นเด็กที่จะสามารถทำผิดพลาดต่างๆนานาได้ หลังจากนั้นเราโตมาเป็นผู้ใหญ่ เราไม่กล้าที่จะเรียนรู้การวาดและเผชิญหน้ากับความผิดพลาดของตัวเอง เรายอมแพ้ และพูดถึงพรสวรรค์ที่เป็นเรื่องปกติ และง่ายกว่าที่จะหยุดวาดรูป บางคนก็บอก “ใช่ซี้ ก็พี่มีพรสวรรค์นิ ผมไม่มี” ถ้าหากพวกเค้าเห็นจำนวนกระดาษที่เราวาด จะรู้ได้เลยว่า พรสวรรค์เป็นสิ่งที่สามารถสร้างได้

โดยปกติแล้ว ผู้ใหญ่หรือเด็ก ก็พบเจอกับเรื่องเดียวกัน แค่เรื่องหนึ่งนสองหมวดหมู่นี้มันยากที่จะยอมรับความอ่อนแอ อย่างไม่ซับซ้อน ถ้าเรามีความคิดประเภทที่ว่า คนหนุ่มสาวนั้นมีความสามารถมากกว่า นั่นเป็นเพราะว่าความหลงใหลของเขาไม่ถูกจำกัด ดังนั้นเขาจึงใช้ชีวิตเต็มที่กับความหลงใหลนั้น พวกเค้าไม่รู้จักคำว่า “ขีดจำกัด” พวกเค้าขับเคลื่อนโดยความฝัน ดังนั้นพวกเค้าจึงสามารถที่จะลงมือทำและเติบโตได้ไกลกว่า

คนที่ไม่มีข้อแก้ตัวไปได้ไกลกว่า

มันเป็นเรื่องปกติเมื่อเราเป็นมือใหม่ เราไม่โชว์งานตราบเท่าที่เราคิดว่ามันไม่พร้อม จากที่เราเห็น คนที่โชว์ภาพเสก็ตซ์แม้จะห่วยของเขาตั้งแต่แรก พัฒนาเร็วกว่า

เราแนะนำว่าคุณไม่ควรซ่อน หรือเก็บเสก็ตซ์ของคุณเอาไว้ ซ่อนไว้ในบางแห่งในลิ้นชัก โชว์มันออกมา ทำให้มันเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาคนดู อย่าอาย อย่ากลัวเวลาที่คนเห็น รู้สึกโอเคยามที่คนดูเสก็ตซ์เบื้องต้นของคุณ พวกเค้าไม่ตัดสินคุณ แต่ชื่นชมกระบวนการของคุณมากกว่า

พัฒนาการทีละก้าว

สิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นกระบวนการมากกว่า เสก็ตซ์ในวันนี้ก็คือภาพของเวลาขณะหนึ่งของกระบวนการการฝึก คุณจะพัฒนาขึ้น และคุณจะสามารถวาดภาพได้ดีขึ้นตลอดการเดินทาง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม คุณถึงควรเก็บเสก็ตซ์เก่าๆเอาไว้

เรามักจะได้ยินเสมอว่าก้าวแรกยากที่สุด

ทำไม เพราะว่าเมื่อเราเริ่ม ในฐานะผู้เริ่มต้น เรานั้นต้องการมากเกินไปสำหรับตัวเอง ด้วยเหตุผลที่จับต้องไม่ได้ เรามีความคาดหวังมากมายที่เราต้องทำไม่ว่าจะเป็นการผลิตผลงานอันยอดเยี่ยมเพื่อให้ทุกคนเห็นว่าเรามีความสามารถและเราสามารถเรียนรู้ได้ มันไม่เมคเซนส์ใช่ไหม กับการที่จะทำแบบนั้น อีกทีนะ มันเชื่อมกับความคิดของเราเกี่ยวกับความสามารถภายใน

“ศิลปินทุกคนเคยเป็นมือใหม่มาก่อน”

– Ralph Waldo Emerson

“ไม่มีจระเข้มากินคุณหรอก”

Smile

เราคิดว่าคุณก็คงจะเจอบางคนที่พูดว่า “ไม่นะ ฉันวาดไม่ได้ ฉันไม่อยากวาด” แม้ว่าจะเป็นการวาดแผนที่ง่ายๆโง่ มันไม่เจ็บปวดอะไรนิที่จะลอง มันแค่หมึกบนกระดาษ ไม่มีใครจะหัวเราะเยาะ หรือด่าทอคุณ กำจัดความกลัวออกไป คุณจะเรียนรู้ในสิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัยและแนวคิดด้านบวก ดังนั้นคุณจะกล้าที่จะเขียนภาพเสก็ตซ์และเขียนมันทุกวัน

เรามักจะมีความคิดประเภททีว่า 1=ดี 0= ไม่ดี เป็นความคิดสองขั้ว

เมื่อ 1 ก็คือเสก็ตซ์อันสุดยอดที่คุณพบเจอในอินเตอร์เน็ท และ 0 คือภาพเสก็ตซ์อันกากของเรา นั่นมันห่างชั้นมาก ด้วยแนวคิดนี้ มือใหม่ส่วนใหญ่จึงยังคงฝีมือที่ 0 เพราะรู้สึกสิ้นหวัง คนส่วนมากจะสิ้นหวัง ถ้าเราวาดได้เหมือน 1 เราจึงจะมีความสุข ถ้าเราวาดเหมือน 0 เราจะสิ้นหวัง แต่ในฐานะมือใหม่ แน่นอนคุณเข้าใกล้ 0 ดังนั้นคุณอย่าไปหวังมาก

แทนที่จะทำแบบนั้น ให้ดูกระบวนการวาด คุณจะเห็นพัฒนาการระหว่าง 1 กับ 0 และคุณก็จะดีใจ ในการก้าวเดินและพฒนาการทีละก้าว มันอาจจะไม่สำคัญสำหรับคนส่วนใหญ่ แต่สำหรับคุณ คุณจะพึงพอใจ และตื่นเต้นเกี่ยวกับการเสก็ตซ์ ผู้คนรอบๆคุณจะรู้สึกสนุกสนานไปกับแรงกระตุ้น และการอุทิศของคุณ แรงกระตุ้นของคุณจะมีสูงขึ้น จะทำให้คุณเติบโตเร็วขึ้น เมื่อคุณเติบโตขึ้น ก็มีแรงจะก้าวต่อไป นี่เป็นวัฎจักรแห่งความสำเร็จชัดๆ

แรงกระตุ้นคือพันธมิตรที่ดีที่สุด

ด้วยแรงกระตุ้นที่ได้รับ และความมั่นใจที่คุณได้ในทุกวันในการที่จะเข้าสู่จุดหมาย คุณจะไม่ยอมแพ้ เหมือนกับมือใหม่ที่ทำในไม่กี่นาที แรงกระตุ้นคือพันธมิตรที่ดี สามารถเชื่อใจได้ และขับให้คุณมีพลังที่จะต่อสู้อุปสรรค

ทั้งหมดมาจากการตัดสินใจ

จำไว้ว่า การเริ่มต้น คุณก็เหนือกว่าคนส่วนใหญ่ที่ไม่กล้าที่จะก้าวออกมา ถ้าคุณตัดสินใจจะเรียนรู้ คุณก็ต้องท้าทายตัวเอง โดยการนำเสก็ตซ์ที่วาด ออกมาสู่โลก และอย่าซ่อนตัวอยู่หลังความผิดพลาด ด้วยประสบการณ์มากขึ้น คุณจะรู้สึกสนุกในการเผชิญหน้ากับความผิดพลาดและการแก้ไขสิ่งเหล่านั้น กลายเป็นความท้าทายส่วนบุคคล

ไม่มีใครตัดสินคุณหรอก ถ้าเขาทำ วันที่คุณมีพัฒนาการที่สูงขึ้น พวกเค้าจะลืมภาพเก่าๆของคุณ และจะเป็นคนที่ถามว่า คุณทำได้ยังไงหลังจากนั้นคุณก็จะบอกพวกเค้าไปสวยๆว่า “เราได้ข้ามบันไดมาทีละขั้น และการเชื่อมั่นใจตัวเองทำให้เราวิ่งได้”

http://www.thedesignsketchbook.com/are-you-too-old-to-start-learning-how-to-draw/

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: